.•●๑۩کلبه ی دور افتاده۩๑●•.

شانزدهمین بهار

بهزاد — 2011-12-28T11:37:27+01:00

عطر گل و یاسمن می باره از آسمون

شاهپرک چشمک می زنه

بنفشه داره ساز می زنه

قناری دیوونه شده عاشق و حیرونه شده

آسمونو نگاه کن ستاره چشمک می زنه

خورشید با ناز می زنه

دنیا واسم زیبا شده

آخه تولد یک فرشته ی ناز و پاک و بی همتا شده

اون که با نازش هستیمو برده

تو وجودم با دستای ظریفش گل عشق کاشته و مستی آورده

می خوام بمونه تا ابد تا جونمو فداش کنم سبد سبد

می خوام بودنش مرحم قلبم بشه

می خوام دستاش منو تا اوج ببره

می خوام چشماش همسفر چشمای خسته ام بشه

آره می خوام همه بدونن که پر از نیازشم

آره ساجدم عشق پاکمی و پر از نیازتم

امشب دلم دیوونس کوچه هاش پر از می خونس

ولی خیلی آروم می تپه

یه فانوس اون ته سو سو می زنه

یه سبد پر از یاس

یه الماس

اون الماس دار و ندار منه

اون سبد گل هرچه دارم

تقدیم تو ای بهترین

تولدت مبارک ساجدم ای نازنین

دوستدار همیشگیت و عشق ابدیت " بهزاد "

8 دیماه یعنی کسی که با تولدش یک عمر دلدادگی و عشق پاک به قلبم هدیه کرد

ساجدم مهربونم بهترینم زندگیم تا زنده ام دوست دارم

آرزومی تنها آرزوم...

دیوونتم

دیگه نمی دونم چی بگم آخه خیلی شاد و مستم امشب

همش از دست تو وروجک

بوس بوس بوس هدیه به چشمات که همه هستیه منه

دوست دارم

راستی تولدت مبارک!

دیوونتم ای عشق من

بهزاد — 2011-08-06T11:20:04+01:00

دیدن عکسهایت، شنیدن صدایت، یاد نگاههایت، تجلی لبخندهایت در ذهن خسته ام، همگی تکرار خاطره هاست !

خاطره هایی به زنگ سبز، یه شیرینی لحظه های در کنار تو بودن و به زیبایی چشمان تو ای زیباترینم !

کاش خاطره ها نیز همچون شانزدهم هر ماه تکرار می شدند، کاش دوباره چشمانم تورا می دید و به سویت دستان پر نیازم را دراز می کردم و التماس گونه احساس پاکت را می طلبیدم...

کاش روزی در نزدیکیمان باشد که دست در دست هم بگذاریم و باز از قلب هایمان برای هم بگوییم...

تو به چشمانم خیره شوی و زیر لب بگویی دوستت دارم و من در قلبم بگویم برایت میمیرم و بر زبان بگویم بی تو فردایی ندارم...با تو خوشبخت ترینم !

آری وقتی در این 13 ماه تنها 6 روز در پناه چشمان تو بودم، این روزها زیباترین روزهای عمرم بود...اگرچه دوریت کمر شکن است ولی با عشق تو زهر هم شیرین است...

دوست ندارم در دیدارت اشک پاک چشمان معصومت را نظاره گر باشم ای همه ی هستی من، دوست ندارم روز آخری در کار باشد، دوست ندارم از تو خدافظی کنم ولی شاید فعلا چاره ای نیست، باشد تا روز یکی شدن آبراهه و دریا !

دلم هوایت را کرده !

شنیدن درد دلهایت، دیدن نگاه های همراه لبخندهای زیبایت و قدم زدن در کنار تو برایم آرزوییست همیشگی...

دلم می خواهد همیشه در کنارت باشم ولی سرزمین عشق کنار هم بودن دو جسم مادی را نمی شناسد ! او مارا در آسمان ها و قلب هایمان را در هستیمان به هم پیوند داده...

پس من به همان چند لحظه در کنار تو بودن نیز قانعم...

بهترینم...

تو چه هستی و چه کردی با من که این گونه دیوانه ی تو هستم، هرچه هستی برایم همچون خدا مقدسی...حیف که زبانم از تو گفتن عاجز است !

می خواهم بگویم مثل تو در این دنیا فقط روح پاک توست و عشق بی همتای تو جز در قلب من در سرشت عاشق من است...

ای خدای من هیچگاه او را از من مگیر،او قلب من، همه ی زندگی من، تنها کسم در این دنیای بی رحم، او همه ی نیاز امروز و فردای من است...

دیدن عکسهایت، شنیدن صدایت، یاد نگاههایت، تجلی لبخندهایت در ذهن خسته ام، ترار لحظه های در کنار تو بودن است...

همیشه با آهنگ دلنشین عشق، همان آهنگی که تورا آرام می کند آرامم،

پس با همه ی آرامشم در حالی که عکس تورا در دست دارم با تمام وجود فریاد می زنم:

دوستت دارم ای عزیزترینم ای تنهاترین سرنشن کلبه ی سینه ام

دوستت دارم ای بهترینم ای همسفر لحظه هایم ساجدم...

پست ثابت

بهزاد — 2011-08-02T06:59:30+01:00

به کلبه ی

"بهزاد و ساجده"

...خوش آمدید

تو مرا می فهمی

من تورا می خواهم

و همین ساده ترین قصه ی یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تورا ناب ترین شعر زمان می دانم

...و توهم می دانی تا ابد در دل من می مانی

...فقط تو بهترینم...

چشمات

بهزاد — 2011-07-24T08:29:48+01:00

یک نگاه، یک دنیا احساس، غوقایی درون قلب ها...

نگاهی به وسعت قلب مهربان تو، احساسی به زیبایی عشق و تو...

آغازی دیگر...

آغازی با دو قلب عاشق، به رنگ دوست داشتن، به لطافت عشق

نگاه زیبای تو مرا به اوج این باور رساند، یک باور واقعی، یک احساس دیوانگی، یک عشق ابدی...

نگاهی که ربود همه ی هستیم را وسرشت قلب و وجودی دگر، یک هستی جدید به اسم عشق !

آری درست است یک هستی دیگر به نام عشق که سرشت وجود دو همزاد را، دو دیوانه، دو سرگشته و دو تشنه را...

بهزاد و ساجده اسم هایی خواهند بود به معنی عشق، به معنی دو هجران کشیده ی عاشق...

چه بگویم، اسیر قلب پاک و مهربان تو هستم !

یک اسیر خوشبخت با یک عالمه احساس و رویاهای عاشقانه...

به عشق امروز،به انتظار فردا !

در آرزوی بدست آوردن سرزمین رویاها !

سرزمین عشق، سرزمین آرامش در دامان پاک معشوق...

آری رسیدن به تو، رسیدن و داشتن دستان ظریف و قلب پاک تو...

آرزویم زیستن، بودن و جان دادن برای تو و در آغوش پاک توست...

ای زیبای من، بهترینم، ای توصیف ناشدنی عشق من...

انتظار برایم به این معناست که خیلی دوستت دارم...

دلتنگی برایم به این معناست که دور از نفس زیستن واقعا سخت است ولی طاقتش برایم آسان؛ چون تو نیز به عشق من صبر می کنی و همین برایم کافیست...

دستانت را می بوسم و بر روی چشمانم و سپس بر روی سینه ام می گذارم و با نیرویی که قلبم می گیرد فریاد می زنم:

ای معشوق پاک و خدایی من ای ساجدم...

فریاد میزنم:

خیلی دوست دارم...

شاید اگر آرام بگویم زیباتر است ولی من می خواهم فریاد بزنم تا همه بدانند عشقی پاک در سینه دارم که ارزشش از هفت آسمان برایم بیشتر است...

اما تو برایم به این معنایی که بی تو محال است زنده باشم...

هیچ کس بی نفس زنده نیست !

زنده ام به عشق ابدیت ای بهترین...تا پای جان

به انتظار غروب نشسته ام تا آن را در کوره ی خورشید خفه کنم، غروب برایم خیلی غم انگیز است چون مرا یاد آخرین خداحافظی می اندازد، خداحافظیی که با چشمان بی مثالت التماس می کردی نرو...دور از تو کم میارم...ولی چاره ای نبود

عشق من زیبای من تا ابد با تو هستم و تا ابد به عشق تو زنده ام و منتظر روز عشقمان هستم

با آنکه دور از تو از رنگ غروب بیزارم...

ولی چون عشق تو را دارم از مرگ هم نمی ترسم، زیرا می دانم که آن لحظه از عشق تو میمیرم...

هرچه فکر می کنم داستان ما از همان یک نگاه آغاز شد و به لحظه ی مرگ نیز ختم خواهد شد...

در لابه لای این لحظه ها، احساسم را از درون قلبم حس کن و باورکن که اگر تو اولین آغاز منی، مطمین باش که آخرین لحظه ی زندگیم پایان ما نخواهد بود...

ای عشق هیچگاه پایانی در راه نیست، ما که عشق همیم؛ پس مطمینم هیچگاه جدایی در کار نیست...

دیگر سکوت بین ما معنایی ندارد !

فریاد بزن عشق من تا در سکوت عاشقانه بغض نگیرم و همراه باتو فریاد بزنم !

فریاد بزنیم تا دنیا بفهمد که دو دیوانه درون آن هرچند از هم دورند ولی فقط به عشق هم زنده اند...

...اعتراف

بهزاد — 2011-07-10T13:34:50+01:00

آنقدر خوبی که با نگاه اول اسیر قلب دیوانه ات شدم، عشق را با تمام وجود احساس کردم و اسیر قلب وفادارت شدم...

آنقدر مهر و محبت در دل تو است که باور کردم مثل تو هیچ کس در این دنیا نیست...

تو معنای عشق را برایم معنا کردی و ثابت کردی مرا به خاطر خودم می خواهی...

آغازی دیگر فرا رسیده با قلب پر احساس تو!

آغاز راه خوشبختی باتو ای همسفرم چقدر زیبا خواهد بود و چه رویایی...

انقدر ساده و بی ریایی که عشقت همان لحظات اول بر قلب من الهام شد...

مهرت مثل یک شبنم بر روی گل، مثل بوسه ای از سوی تو، چه عاشقانه بر قلبم نشست...

آغازی که گویا هیچ پایانی نخواهد داشت،هیچ گاه تصور نمی کنم لحظه ی بی تو بودن را هیچ گاه!

تو بهترینی ای مهربان، تو برترینی در میان همه ی عاشقان، تو والاترینی در میان همه ی فرشتگان...

این زندگی تا آخرش با تو بهار است!

قلب بی طاقت من تا آخرش برای قلب پاک تو است...

آنقدر دوستت دارم آنقدر در عشقت و ندیدنت غرقه شده ام که قلبم لحظه به لحظه آرزویش در کنار تو بودن است و نوازش دستان ظریف و پاک تو و مشاهده ی زیباترین فرشته ی خداست...

دلم می خواهد آن لحظه که کنارمی با آن صدای ظریف و مهربانت درد دل هایی را بگویی که از دوریم برایت بغض ساخته تا من اگر توانستم به چشمان زیبا و معصومت زل بزنم و حزفهای زیبا و شیرینت را گوش کنم و دستانت را بفشارم و بگویم که :

خیلی دوستت دارم...

چه زیباست آن لحظه که سکوت فضای عاشقانه ی ما را فرا می گیرد، لحظه ای که تو به چشمان خسته ام خیره می شوی و من نیز با صدای آهسته می گویم: دوستت دارم و سکوت را با این کلام مقدس می شکنم...

اگر بگویم تا آخرش با تو هستم، اگر بگویم هیچگاه تو را تنها نمی گذارم، اگر بگویم تنها به عشق تو و به خاطر تو زنده ام...باور می کنی بهترینم؟

باورش سخت است در این زمانه ی پست که دل های سنگی و بی وفا فراوان است، اما تو ای همیشه ماندنی باور کن که با تو می مانم تا آخر راه زندگی و برای تو هستم تا ابد!

اگر اعتراف کنم عشق تو تار و پود وجود من است، اگر اعتراف کنم و با اطمینان بگویم بی تو لحظه ای زندگی برایم حرام است و اعتراف کنم درمانده ات هستم، باور می کنی چقدر دوستت دارم؟

واسه باور کردنش اگه بخوای قلبمو از سینه ام در می آورم تا باور کنی تنها تو درون آن هستی ولی بعد از آن قرارمان بر سر مزار من!

پس چه باور کنی و چه نکنی... ولی به عشق پاکمان قسم از ته قلب مهربان و بی ریایت باور کن که:

خیلی دوستت دارم... خیلی دوستت دارم... خیلی دوستت دارم

...تورا می خواهم

ساجده — 2011-07-07T13:50:40+01:00

تورا می خواهم ای که عشق منی

تورا می خواهم ای که طلوع عشق را به قلبم هدیه کردی

تورا می خواهم ای که با زیبایی کلامت مرا غرق خوشبختی کردی

تورا می خواهم ای که اشک هایم را دیده ای

تورا می خواهم ای که شرنوشتت همانند من است

تورا می خواهم ای که قلب من برای داشتنت تمام عمر را صبر خواهد کرد

تورا می خواهم ای که دوست داشتنت بدون تا است

تورا می خواهم ای که دلتنگی هایت دلتنگی من است

روزها از پس هم گذشتند و یک سال است که قلب هایمان به این عشق پاک می تپد و این یک سال برایم زیباترین بود، اولین سالگرد عشق ابدیمون مبارکت باشه بهزادم...

به امید کنار هم بودن...

یک سال عشق و دیوانگی برای بهترین

بهزاد — 2011-07-07T11:10:05+01:00

قطره بارانی از ابر عشقمان بارید

قلب من یک دور به دور قلب تو تابید

باز بهار عشقمان سر رسید

باز عشقت به قلب من باز دمید

ستاره ها به عشقمان چشمک زدند

قلب هایمان را در آسمان پیوند زدند

از سرگردانی رها شدیم

یک سال است در عشق و پاکی غرقه شدیم

عشق ما پاکترینه

عشق ما زیباترینه

زندگی یعنی چشمان تو

دلیل بودن یعنی لبخند تو

کاش آسمان چشم تو دیگر ابری نباشد

کاش آسمان عشقمان باران عشق و لبخند ببارد

دیگر از دوری شکایت نمی کنم

من و تو دور نزدیکیم!

من و تو نفرین شده ی عصر زمان نیستیم

من و تو نغمه ی زیبای فرداییم

رنگ زیبای نگاره های عشق

من و تو زمزمه ی لحظه های مهر و محبت

تا ابد ما...

زیباترین روزمان بر تو مبارک بهترینم...

1سال ازین عشق پاک گذشت. پستی ها و بلندی ها و فراز و نشیب های بسیاری بر ما گذشت. از خدا می خواهم دیگر مشکلات و غم ها از سر راه ما اساس برچیده باشند و تا وصالمان روزها تند تر سپری شوند و...

به پاکی قلب بی ریای تو

به زیبایی و معصومی چشمان بی مثال تو

به دستان ظریف و پاک تو

به خدای آسمانها

به دستان سرد من

به چشمان منتظرم قسم

تاابد تنها به عشق پاک تو زنده ام

تا ابد برایم یکی هستی

یکی یکدانه ی قلب من

یا تو یا مردن...

خیلی دوستت دارم...

دیوونتم...

ماه درخشان و زیبای قلب منی یکی یدونه ی امروز و فردای منی

بهزاد — 2011-06-28T08:43:40+01:00

آسمان گرفته همه جا تاریک و غم گرفته

خورشید، ماه شب شد و ماه من خورشید من!

سیل غم آمد و بهار ما را با خود برد

بغض سرد دور از تو بودن سوی چشمانم برد

دار و ندارم شده ساغری از عشق، کعبه ای از تو

باز دلم گرفت و باز قلب ظریف و مهربان معشوقم فسرد

باز قایقم شکسته و راه کوچ دراز

باز کلبه ات خوف ناک و من قایقم شکسته

باز دلم گرفت و باز درمانش ز من دور

باز قلبت رنجید و راه کوچ دراز

کاش کسی بود تا بفهمد ما را

کاش کسی بود تا درک کند حال قلب های مارا

قلب ظریف تو باز کوله باری از غم به دوش کشید

کاش راه من و تو بسی کوتاه تر

کاش می شد باهم گریخت

کاش قایقم نشکسته بود

می شود عاشق بود و می شود از عاشقی جان داد

خوشا مردن خوشا از عاشقی مردن!

حس می کنم با عشقمان غم ها کم میارن

این حسم درسته چون چشمام نمی بارن

من و تو تا ابد ماییم

من و تو رهسپار فرداییم

من و تو شمع سوزان حق الیقین

من و تو پروانه ی دل بی خبر

من و تو دو دیوانه ی از جان سفر

من و تو شعر معصومانه چشم و نظر

ساجدم اگر تورا نداشتم نابود روزگار بودم

اگر زنده ام از عشق تو زنده ام

آرزویم با تو بودن با تو ماندن با تو رفتن

ترسی ندارم چون تا همیشه تا ابد ساکن قلب منی

غم هم تمام می شود؟!

روزی خواهد رسید که به غم هایمان بخندیم

جان بهزاد طاقت بیار

عشق من...

اشک

بهزاد — 2011-04-09T05:44:49+01:00

می نویسم از اشک!

از تو می نویسم، از غم دلتنگیت!

می نویسم که باز دلم هوای تورا دارد

کاش میشد همیشه کنارت باشم

چشمانم را به چشمان بی مثالت بدوزم

و با تو از عشق بگویم...

باز هم می نویسم از عشق، از احساسم به تو

احساسی که به لطافت دستان توست

به پاکی قلب تو

به معصومیت چشمات

و قشنگی لحظه ی دیدار

حالا که دلتنگم

حالا که بغضی سردی گلویم را فشرده

راهی جز اشک ندارم

پس بازم می نویسم از اشک

همان قطره های پاکی که از چشمانم سرازیر می شود

قطره هایی که می توان درون آن تصویری از عشق دید

قطره ای که درونش عشق و دلتنگیست

آری همان که در لحظه ی دیدار کنج چشم و گونه ام دیدی

پرسیدی که این چیست با اینکه می دانستی اشک است

اما گفتم که چیزی نیست، مرا ببخش!

و با دستان مهربانت گونه ام را پاک کردی و مرا آرام کردی!

برای نوشتن از اشک باید بارها کاغذ بی احساس دفترم را پاره کنم!!!

آنگاه که از این احساس می نویسم هوای چشمانم بارانی می شود

مرا ببخش ای معشوقه ی زیبای من...

می دانم که مرا می بخشی

چون قلب کوچکت توان نبخشیدنم را ندارد

چرا اشک؟

چون دلتنگ یارم

دلتنگ یک لحظه نگاه چشماش...

حتی اگه هر لحظه ببینمش بازم دلتنگ یارم!

بازم میگم دلم گرفته نگاه چشماتو می خوام

تو هم نگاهم می کنی، با یه چشمک دیوونم می کنی

آروم می گی دوست دارم

میگی که من عاشق ترم...

الان من دلتنگ همون نگاتم که ازش کم میارم

اشک اومده رو گونه هام چون عشق منی

چون عاشق دیوونتم

همونی که با شوخی بهش میگی دیوونه

آیا لحظه ای زیباتر از لحظه ی اشک در عشق پیداست؟!

اشک تلخ نیست

اشک شور است

شور دل عاشق...

اشک گرم است

به گرمی آغوش معشوق

باز هم می نویسم از اشک

تا با چشمان رویاییت ببینی و بخوانی و بدانی که طاقت لحظه ای دوریت برایم عذاب است

همان عذابی تو می کشی و من از عذاب تو عذاب می کشم...

دهمین نهال عشق

ساجده — 2011-04-05T10:24:25+01:00

سردی وجودم آنقدر بود که هیچ گرمایی بر تنم حس نمی شد

وجودم نیازمند عشقی بود که از آتشش گرما بگیرد

با آمدنت هر آنچه را نیازم بود بی نیاز گشتم

وفقط وجود پاکت تمام نیازم شد

دهمین غنچه ی نهال عشقمان شکفته شد

و زیباییش را به عشق پاکمان جلوه داد

خودم را با وجودت خوشبخت ترین می دانم

دوستت دارم بهزادم...

پایان شب سیه!

بهزاد — 2011-03-13T10:57:13+01:00

چه روزهای طاقت فرسایی را سپری کردیم

چه شب های بغض آلودی را به صبح رساندیم

زمانی بود که در مرداب غم شنا میکردیم

اما راهی نبود جز فرو رفتن در این بیداد کده

غوک ها به نظاره ی من و تو نشسته بودند

و کفتار ها به فکر لطمه ای به جان خسته ی من و تو

ستاره ها چشمک نمی زدند و پشت ابر ها گریه می کردند

و ماه چشمان تو نمی درخشید

و شب را در دلم روشن نمی کرد

جانم خسته بود از این همه دوری

خسته شده بودم از سردی قلب و جسمم

خسته شده بودم از زندگی

هرچه دست و پا می زنم به ساحل نمی رسیدم

بلکه زمین مرا می بلعید

وحال تو نیز بدتر از من و من بدتر از تو

زمستانی ناراحت بر من و تو گذشت

شاید خوشیمان روز آغاز تو بود

کدام خوشی؟

خوشی فقط در کنار توست

خوشی فقط شنیدن صدای دلنواز و خنده های توست

خوشی فقط شکار شدن توسط نگاه عاشقانه ی توست

درست است، ولی آرامش قلب هایمان خوشی من و توست

زیبایم ای مهربانم چندیست درد و غم من و تو کمی کاسته شده

حس می کنم در این مرداب غم دیگر فرو نمی روم

دیگر شب ها برایم بغض آلود نیست

چون حس وصال تو تسکین قلب من است

دیگر غوک ها صدا نمی کنند

کفتار های چرک و پلید خوشیمان را بر هم نمی زنند

ستاره ها نگاهمان می کنند و بر عشق ما قبطه می خورند

دیگر قلب هایمان حس خفگی نمی کند

دیگر روز ها تکراری نیست

سرشارتر از عشق من و توست

در این مرداب غم به عشق من و تو دیگر آب گل نیست

و گل و لای مارو نمی بلعد

شیطان آز و نیاز دیگر خفه شده

و زندگی در کنار تو با مهر خدا زیبا شده

ساجدم ای تمام نیازم

روز هایی مانده تا این زمستان غمین به انتها رسد

صبر کن در بهاری نو چشم هایمان بهم دوخته خواهد شد

از عاشق شدن نترس

آنقدر عاشق باش و بمان تا به آنچه می خواهی رسی

خودت بهم گفتی آرزویم تویی

پس تا ابد به عشقت زنده خواهم ماند

ای زیباترینم

ای یکی دردانه ی زیبای قلبم

ای عشق آسمانیم

دوستت دارم...

زیباترین عشق دنیا

ساجده — 2011-03-12T10:31:06+01:00

با تو شد رویای همیشه تاریک شبام به روشنی روز

یأس و نا امیدی نموند به قلب کوچکم

رفتند همه دلهوره ها چه دیر چه زود

همه عشق تو لبریز امیدم کرد

با ناسازگار ترین ها سازگارم کرد

تو که قدم گذاشتی به رویای من

ساختی زیباترین عشق دنیا برای من

من و تو شدیم ما

عهد عشقمون بسته تو اوج آسمون ها

دلم هوای نوشتن از تو دارد امشب

ساجده — 2011-02-14T13:34:29+01:00

دلم هوای نوشتن از تو دارد امشب...

از تو که چشم هایم برای دیدنت چه بی تابانه آرام و قراری ندارند

از تو که با آمدنت در قلبم نوری بر وجودم تاباندی و روحی در کالبد بی حس من دمیدی...

ای که هر لحظه مرا از تلاطم و خروش به سان نسیمی آرام می سازی ای بهترینم

ای کسی که خزان آرزوهایم را به بهاری جاوید مبدل ساختی ای مهربانم...

می خواهم آنقدر حس باتو بودن در وجودم جاری شود که دور از تو بودن بر من حس نشود

وجودت را در همه حال در وجودم حس می کنم ای که دور از من و در قلب منی

ای آنکه مهرت هر دردی را از درونم می زداید...

بی نهایت تورا دوست دارم

و برتو عاشقی مجنون گشته ام تا ابد...

مجنون لیلی

بهزاد — 2011-02-05T09:57:13+01:00

یكی از بزرگان عرب از قبیله ‌ی بنی‌عامر ( احتمالا در زمانه‌ی خلفای بنی‌امیه ) فرزندی نداشت ؛ پس از دعا و نذر و نیاز بسیار ، خداوند به او پسری عنایت می‌كند كه نامش را قیس می‌گذارند . قیس هرچه بزرگتر می‌شود ؛ بر زیبایی وكمالاتش افزوده می‌گردد . تا این‌كه به سن درس خواندن می‌رسد و او را به مكتب می‌فرستند .

در مكتب به جز پسرهای دیگر ، دخترانی نیز بودند كه هر كدام از قبیله‌ای برای درس خواندن آمده‌بودند . در میان آنان دختری زیبارو به‌نام لیلی ، دل از قیس می‌برد و كم‌كم خودش نیز دل ‌باخته ‌ی قیس می‌شود .
این دو دیگر فقط به اشتیاق دیدار هم به مكتب می‌روند . روزبه‌روز آتش این عشق بیشتر شعله می‌كشد و اگرچه سعی می‌كنند این دلدادگی از چشم دیگران پنهان بماند ؛ اما بی‌قراری‌های قیس باعث می‌شود كه دیگران به او لقب مجنون (دیوانه) بدهند و آن‌قدر به طعنه سخن می‌گویند تا به گوش پدر لیلی هم می‌رسد ؛ بنابراین از رفتن لیلی به مكتب جلوگیری می‌كند و این فراق و ندیدن روی معشوق ، شیدایی قیس را به نهایت می‌رساند .

قیس با ظاهری آشفته و پریشان ، در كوچه و بازار ، اشك‌ریزان در وصف زیبایی های لیلی شعر می‌خواند ؛ آن‌چنان كه كاملا به‌نام مجنون معروف می‌شود و قصه‌اش بر سر زبان‌ها می‌افتد . تنها دل‌خوشی او این است كه شب‌ها پنهانی به محل زندگی لیلی برود و بوسه‌ای بر در دیوار آن‌جا بزند و برگردد .

پدر و خویشاوندان مجنون هرچه نصیحتش می‌كنند كه از این رسوایی دست بردارد ؛ فایده‌ای نمی‌بخشد . بالاخره پدر قیس تصمیم می‌گیرد به خواستگاری لیلی برود . در قبیله‌ی لیلی پدر و اقوام او ، بزرگان بنی‌عامر را با احترام می‌پذیرند اما وقتی سخن از خواستگاری لیلی برای قیس می‌شود ؛ پدر لیلی می‌گوید :
« وصلت دیوانه‌ای با خاندان ما پذیرفته نیست ؛ چون حیثیت و آبروی ما را در میان قبائل عرب بر باد می‌دهد و تا قیس اصلاح نشود و راه و رسم عاقلان را در پیش نگیرد او را به دامادی نمی‌پذیرم .»

پدر و خویشان مجنون ناامید برمی‌گردند و او را پند می‌دهند كه از عشق این دختر صرف‌‌نظر كن زیرا كه دختران زیباروی بسیاری در قبیله‌ی بنی‌عامر یا قبائل دیگر هستندكه حاضرند همسری تو را بپذیرند . اما مجنون آشفته‌تر از پیش سر به بیابان می‌گذارد و با جانوران و درندگان همدم می‌شود .

پدر مجنون به توصیه‌ی مردم پسرش را برای زیارت به كعبه می‌برد و از او می‌خواهد كه دعا كند تا خدا او را از این عشق شوم رهایی دهد و شفا بخشد . اما مجنون حلقه‌ی خانه‌ی خدا را در دست می‌گیرد و از پروردگار می‌خواهد كه لحظه به لحظه ، عشق لیلی را در دل او بیفزاید تا حدی كه حتی اگر او زنده نباشد عشقش باقی بماند و آن‌قدر برای لیلی دعا می‌كند ؛ كه پدرش درمی‌یابد این درد درمان پذیر نیست و مأیوس برمی‌گردد .

در این میان مردی از قبیله‌ی بنی‌اسد به‌نام « ابن‌سلام » دلباخته‌ی لیلی می‌شود و خویشانش را با هدایای بسیار به خواستگاری او می‌فرستد . پدر لیلی نمی‌پذیرد و از او می‌خواهد تا كمی صبر كند تا جواب قطعی را به او بدهد

روزی یكی از دلاوران عرب به نام نوفل در بیابان مجنون را غزل‌خوانان و اشك‌ریزان می‌بیند . از حال او می‌پرسد . وقتی ماجرای او و عشقش به لیلی را می‌شنود به حالش رحمت می‌آورد ؛ از او دلجویی می‌كند و قول می‌دهد او را به وصال لیلی برساند . پس با عده‌ای از دلاوران و جنگ‌جویانش به قبیله‌ی لیلی می‌رود و از آنان می‌خواهد لیلی را به عقد مجنون درآورند .
اما آنان نمی‌پذیرند و آماده‌ی نبرد می‌شوند . نوفل جنگ و كشته‌شدن بی‌گناهان را صلاح نمی‌بیند و از درگیری منصرف میگردد . مجنون دل‌شكسته دوباره رهسپار كوه و بیابان می‌شود .

از سوی دیگر ابن‌سلام (خواستگار لیلی) آن‌قدر اصرار می‌كند و هدیه می‌فرستد تا ناچار پدر لیلی به ازدواج او رضایت می‌دهد . پس از جشن عروسی وقتی ابن‌سلام عروس را به خانه می‌برد ، هنگامی كه می‌خواهد به او نزدیك شود ؛ لیلی سیلی محكمی می‌زند وبه خداوند قسم می‌خورد كه :
« اگر مرا هم بكشی نمی‌توانی به وصال من برسی .» ؛ شوهرش هم به اجبار از این كار چشم می‌پوشد و تنها به دیدار و سلامی از او راضی می‌شود .

در همین ایام مرد شترسواری مجنون را در زیر درختی مشغول یاد و نام لیلی می‌بیند ؛ فریاد برمی‌آورد كه : « ای بی‌خبر! چرا بیهوده خود را عذاب می‌دهی ؛ آن‌كه تو را این‌چنین از عشقش بی‌تاب كرده‌است ؛ اكنون در آغوش شوهرش به بوس و كنار مشغول و از یاد تو غافل است . این بی‌قراری را رها كن كه زنان شایسته‌ی عهد و پیمان نیستند» . مجنون چون این سخن گزاف را می‌شنود ؛ فریادی جگرسوز برمی‌آورد و بی‌هوش به خاك می‌غلطد . مرد پشیمان می‌شود ؛ از شتر پیاده می‌گردد و از مجنون دل‌جویی می‌كند كه: « من سخن به درستی نگفتم ، لیلی اگر چه بر خلاف میلش شوهر كرده‌است ؛ اما به عهد و پیمان پایبند است و جز نام تو را بر زبان نمی‌آورد .» ولی مجنون دل‌خسته و نالان به راه می‌افتد و در خیال و ذهن خود با لیلی گفتگو می‌كند و لب به شكایت می‌گشاید كه : « كجا رفت آن با هم نشستن‌ها و عهد بستن در عشق ؛ كجا رفت آن ادعای دوستی و تا پای جان به یاد هم بودن ؛ تو نخست با پذیرفتن عشقم سربلندم كردی ولی اكنون با این پیمان‌شكنی خوارم نمودی ؛ اما چه‌كنم كه خوبرویی و این بی‌وفائیت را هم تحمل می‌كنم .»

پدر مجنون باز به دیدار فرزندش می‌رود و او را پند می‌دهد اما سودی ندارد و مدتی بعد با غصه و درد می‌میرد . اما مجنون پس از شبی سوگواری بر مزار پدر ، به صحرا بازمی‌گردد و با جانوران همنشین می‌شود . روزی سواری نامه‌ای از لیلی برای مجنون می‌آورد كه در آن از وفاداریش به او خبر می‌دهد . این نامه مرهمی بر دل مجروح اوست و مجنون با نامه‌ای لبریز از عشق به آن پاسخ می‌دهد .

چندی بعد مادر مجنون نیز در می‌گذرد و غم مجنون را صد چندان می‌كند . روزی لیلی دور از چشم شوهرش ، توسط پیرمردی برای مجنون پیغام می‌فرستد كه مشتاق است او را در نخلستانی ببیند . در هنگام ملاقات ، لیلی برای حفظ حرمت آبروی خود ، از 10 گام فاصله ، به مجنون نزدیك‌تر نمی‌شود و به پیرمرد می‌گوید : « از مجنون بخواه آن غزل‌هایی را كه در وصف عشق من می‌خواند و ورد زبان مردمان است ؛ چند بیتی برایم بخواند » .
مجنون كه مدهوش شده است پس از هشیاری ، چند بیتی در وصف عشق خود و دلربائی لیلی می‌خواند و آرزو می‌كند شبی مهتابی در كنار هم باشند و راز دل بگویند . سپس مجنون دوباره به دشت و صحرا ، و لیلی به خیمه‌گاه خود بازمی‌گردد .

لیلی در خانه‌ی شوهر از هیبت همسر و شرم خویشان ، جرأت گریستن و ناله كردن از فراق یار را ندارد پس در تنهایی اشك می‌ریزد و در مقابل دیگران لبخند می‌زند . تا این كه ابن‌سلام (شوهر لیلی) بیمار می‌شود و پس از مدتی از دنیا می‌رود .
لیلی مرگ همسر را بهانه می‌كند ؛ بغض‌های گره‌خورده در گلو را می‌شكند و به یاد دوست گریه آغاز می‌كند . به رسم عرب ، زنان شوهر مرده ، بایست تا مدتی تنها باشند و برای همسرشان عزاداری كنند ، بنابراین لیلی پس از مدت‌ها فرصت می‌یابد در تنهائی خود چند بیتی بخواند و از عشق مجنون گریه سردهد .

با رسیدن فصل پائیز ، گلستان وجود لیلی نیز رنگ خزان به خود می‌گیرد . بیماری ، پیكرش را در هم می‌شكند و به بستر مرگ می‌افتد . لیلی به مادرش وصیت می‌كند : «پس از مرگ مرا چون عروس آراسته كن و مانند شهیدان با كفن خونین به خاك بسپار ( با توجه به این حدیث: «هر كه عاشق شود و پاكدامنی ورزد چون بمیرد شهید است») و آن‌هنگام كه عاشق آواره‌ی من بر مزارم آمد ، بگو لیلی با عشق تو از دنیا رفت و امروز هم كه چهره در نقاب خاك كشیده ؛ آرزو مند توست» . پس از مرگ لیلی ، مادرش با ناله و شیون بسیار ، او را چون عروسی می‌آراید و به خاكش می‌سپارد .

چون خبر درگذشت لیلی به مجنون بیچاره می‌رسد ؛ اشك‌ریزان و سوگوار بر سر آرامگاه لیلی می‌آید ؛ مزار او را در آغوش می‌گیرد و چنان نعره‌ می‌زند و می‌گرید كه هر شنونده‌ای متأثر می‌شود . سپس لیلی را خطاب قرار می‌دهد كه : «ای زیباروی من ! در تاریكی خاك چگونه روزگار می‌گذرانی . حیف از آن همه زیبایی و مهربانی كه در خاك پنهان شد و اگر رفته‌ای اندوه تو در دل من جاودانه است . » آن‌گاه برمی‌خیزد و سر به صحرا می‌گذارد ؛ و همه جا را از مرثیه‌‌هایی که در سوگ لیلی می‌خواند ؛ پر ناله می‌كند . اما تاب نمی‌آورد و همراه جانوران و درندگانی كه با او انس گرفته‌اند برسر مزار لیلی باز می‌گردد .
مانند ماری كه بر گنج حلقه زده ؛ آرامگاه یار را در بر می‌گیرد و از خدا می‌خواهد كه از این رنج رهایی یابد و در كنار یار آرام گیرد . پس نام معشوق را بر زبان می‌آورد و جان به جان آفرین تسلیم می‌كند .

تا یك سال پس از مرگ مجنون ، جانورانی كه با او مأنوس بوده‌اند ؛ پیرامون مزار لیلی و پیكر مجنون را ، رها نمی‌كنند ؛ به حدی كه مردم گمان می‌كنند مجنون هنوز زنده‌است و از ترس حیوانات و درندگان كسی شهامت نزدیك شدن به آن‌جا را پیدا نمی‌كند . پس از آن‌كه بالاخره جانوران پراكنده می‌شوند ، مردمان می‌بینند در اثر مرور زمان ، از پیكر مجنون جز استخوانی نمانده‌است كه همچنان مزار لیلی را در آغوش دارد .
آنان آرامگاه لیلی را می‌گشایند و استخوان‌های مجنون را در كنار معشوقش به خاك می‌سپارند...

تک ستاره ام

ساجده — 2011-02-01T08:14:49+01:00

ای تک ستاره ی شب های تاریک آسمان قلبم

نمی دانم که تو بوی عطر یاس می دهی

یا که یاس ها عطر تورا به ارمغان می آورند

ای غنچه ی سرخ درون قلبم...

که به پاکی شبنم

و به زلالی آب روان چشمه هستی

من هستم و آسمان و انتظار و سکوت

حتی آسمان وقتی دلتنگیم را می فهمد دلش می گیرد

همدمی دارد!

می گرید بی تردید...

گریه اش را سر می دهد...

ای کاش می شد در کنار تو بودن شود همه ی لحظه های من

حال که نیستی کنارم تمام وجود پاکت را در وجودم حس می کنم

و این برای قلب عاشقم بس کافیست

قلم در دست با جوهری به رنگ عشق

بر برگ سفید

با قلبی مملوء از حس

برایت نوشتم ای هستی من

ولی هزاران واژه ی زیبا می خواهم

برای آژ تو گفتن

برای از تو نوشتن

لیکن؟!

نمی یابم...!

میگم دوست دارم تا دلم آروم بگیره

ساجده — 2011-01-27T08:12:41+01:00

می گم دوست دارم تا دلم آروم بگیره

میگم عاشقتم وجودت آروم بگیره

عاشق شدم و دنیام شده روشنایی و سرور

شبام دیگه نیستن بی ستاره و سوت و کور

اگه نباشی زنده موندنم چی بود؟!

همه زندگیم تویی بی تو دلیل بودنم چی بود؟!

تو خودت خوب می دونی عاشق شدیم که قلبامون تنها نباشه

غمی نباشه

زجری نباشه

پس نذاریم دلامون از هیچ بگیره

نذاریم غمی به دلمون بشینه

نذاریم رجی زجرمون بده

عاشق شدیم که حس کنیم زندگی رو

یعنی از شادی هم شاد باشیم

غمی به دل نگیریم و از هرچی سختیه رها باشیم

...هنگامی که

بهزاد — 2011-01-26T10:12:28+01:00

هنگامی که چهره ی زیبایت را نظاره گر خواهم شد

همگامی که صدای طنین اندازت آواز حیات قلبم خواهد شد

هنگامی که وجود پاک و دستان پر مهر تو همراه همیشگی لحظه هایم خواهد شد

هنگامی که چشمان شراره پاره ات به چشمان خشته ام پاد زهر هجران خواهند ریخت

هنگامی که از صمیم قلب کوچک وعاشقت نوای دوستت دارم را در گوشم زمزمه خواهی کرد

هنگامی که دستان سرد ولی عاشقم گونه های ناز باران خورده ی تورا از قطرات مزاحم پاک خواهند کرد

هنگامی که چشمان منتظرم نظاره گر پاکی و زیبایی بی همتای تو خواهند شد

هنگامی که قلب پریشانم در کنار وجود پاک و بی مثال تو آرامش خواهد گرفت

هنگامی که صدای زیبایت در کنار گوشم زیباترین آوازها را به پا خواهد کرد

هنگامی که کلمات معمولی از زبان تو برایم دلنشین ترین شعر خواهد شد

هنگامی که کلمات عاشقانه ات دلیل نفس کشیدن و پلک خوردن چشمانم خواهد شد

هنگامی که خون رگ هام با اجازه ی قلب پاک و مهربان تو به جریان بیفته

هنگامی که قلبم با عشق تو به لرزه افتد و صدای زندگی سر دهد

هنگامی که قدوم پاک و عاشقت را به سمت من برخواهی داشت

گاهی آرام و گاهی تند از شوق دیدار...

گاهی با خنده و شادی و گاهی با اشک شادی...

هنگامی که دستان ظریف و کوچکت نوازشگر مژگان و گونه های آشفته ام خواهند شد

هنگامی که دستان گرمت دستان سرد مرا می فشرَد و آتش عشق را در وجود من تزریق خواهد کرد

هنگامی که چشمان زیبای تو که تجلی گر تمام زیبایی های دنیا در قلب من خواهد شد

هنگامی که باز همانند اولین دیدار از شدت عشق به چشمان خسته ی من زل خواهی زد

هنگامی که به شوخی قصد آزارم کنی

هنگامی که صدای قه قه خنده هات بهم عمر دوباره ای بده

هنگامی برات آواز دوست دارم بخونم

هنگامی که بهم بگی: لوس خوب منم خیلی دوست دارم

هنگامی که درد دوری و هجران ما به پایان برسه

هنگامی که ناامیدی ها و ترس از آینده به پایان برسه

هنگامی که بوی وصال فراگیر وجود عاشقمان خواهد شد

در لاله ی ناز گوش تو زمزمه خواهم کرد:

ای همه ی نیازم

ای دلیل بودنم

ای تپش قلب بی قرارم

ای مهربانم

ای هدیه ی خدا به من

ای ساجده ی مهربان من

خیلی دوست دارم معشوق ابدی من

اولین متن

ساجده — 2011-01-25T16:56:21+01:00

برایت می نویسم تو که با دستان ناز و مهربانت برایم نوشتی از درون قلبت

بهزادم هنگامی که اشک هایم ملتمسانه از چشمانی که دیدارت را می طلبند گونه هایم را خیس می کنند و همچون سر انگشتانت گونه هایم را نوازش گر می شوند...

پاسخی نمی یابم!

و نمی دانم که چه بگویم اشکهایم را؟!

ای فرشته ی زندگیم

مهرت را درون سینه ی آتشینم همچون سرچشمه ی آرامش می دانم

ای سزاوار محبت...

باتو بودنم خوش ترین لحظات زندگیست

زندگیمان سرشار از خوشی باد!

بهزاد زیبا نگارم...

هرچه برات می نویسم گویا هیچ ننوشته ام

ولی تو خود می دانی و وجود پاکت

قلب عاشق بی ریایت

چشمان و سیرت پاک و معصومت

یکتایی و صداقتت

همه و همه را می ستایم بهترینم...

از قلب کوچکم تقدیم به نامزد و عشق مهربونم "بهزاد جانم" که وجودم را مدیون بودنش می دانم

دلم برات تنگ شده

بهزاد — 2011-01-17T05:10:13+01:00

دوریت بهترین بهانه است برای اشک ریختن

کاش بودی تا اشک هایم از شوق دیدار تو سرازیر می شد

کاش بودی و دست های مهربانت مرحم همه ی دلتنگی ها و نبودن هایت می شد

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می نهادم

و از غم دوریت به تو شکوِه می کردم...

و واژه ی دوستت دارم را پشت گوشت به زمزمه می شتافتم

و چشمان بی مثالت را نظاره گر میشدم

و دستان کوچک و مهربانت را بوسه می زدم

...دور از تو زندگی عذاب است...

روحم جریحه دار و قلبم غمگین

گاهی حس ازدست دادن تو به سراغم می آید

حسی که مرا به زنده ای بی جان نمود می کند

وگاهی کابوس ها به آزار قلبم سینه سپر می کنند تا جنگی در درونم ایجاد کنند

...کاش مثل قلب هایمان بودیم...

قلب هایمان سینه به سینه در آسمان نهم هستند

جایی که فقط خدا به نظاره ی آنها نشسته

نه غمی وجود دارد و نه دوری و کابوس و دلتنگی

و فقط عشق بازی قلب من با قلب پاک توست

تو خوب می دانی که چه قدر دوستت دارم و بیش ازعشق بر تو عاشقم

خوب می دانی که اگر لحظه ای به یادم نباشی زندگی برایم به انتها می رسد

واگر لحظه ای به یادت نباشم قلبم بی صدا می شود

و خوب می دانی که برای کسی جز تو چشمانم توان باریدن ندارند

و دستانم توان همراهی کسی را جز تو ندارند

و چشمانم میلی به تماشای کسی جز وجود پاک و یکرنگ تو ندارند

...انتظار....

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه ی کوتاهیست

به کوتاهی کلمه ی زجر و به زیبایی کلمه ی بی پایان عشق

در این کلمه ی شش حرفی واژه هایی نهفته که تحمل هر کدام عاشق می خواهد و دریا دل

تنهایی، چشم به راه بودن، غم، نا امیدی ، صبوری، شک و کابوس

اشک بی صدا،هق هق شبانه، افسردگی، بی خبری و دلواپسی

ومهم تر از همه دلتنگی...

برای هر کدام از این کلمات چند حرفی

که نوشتن آن آسان است باید رنج های بسیار تحمل نمود

تا فهمید و توانست درک کرد

متنفرم از این کلمه ی پر رمز و راز

از انتظار....

ولی انتظاری که برای وصال با تو باشد زیبا ترین انتظار است

چون قلب مهربانت

نگاه پر زنیازی که به هنگام دیدار یار از چشمان تو دیدم

فقط یک عاشق واقعی می فهمد!

یاد دستان پر مهر و ظریفت

صدای زیبا و دلنشین و آرام بخشت

و مهم تر ازهمه

عشق زیبا و یکتای نهفته در عروج قلب هایمان

به جسم و قلب خاکیم توان این انتظار را می دهد

پس برای رسیدن به دستان تو انتظار سخت آسان است

چون تورا دارم

کسی را که خدای مهربان به قلبم هدیه داد

دختری از جنس نور و به پاکی اشک چشمان عاشق

و با قلب و وجودی توصیف ناشدنی

تا سینه ام می تپد و نفسیست در سینه

به این عشق سجده می نهم

و خاک پای تورا بوسه می زنم و می ستایم

ای عشق بی همتایم

ای ساجدم

تولدت مبارک

بهزاد — 2010-12-28T13:00:00+01:00

روز تولدت شد اما نیستم كنارَت
كاشكی می شد كه جونمو هدیه بدم برایَت
درسته ما نمی تونیم این روزو پیش هم باشیم
پس پیا تو رویاها رنگ حقیقت بپاشیم
میخوام برات تو رویاهام جشن تولد بگیرم
از لحظه لحظه هاش ازت عكس یادگاری بگیرم
من باشم و تو باشی و فرشته های آسمون
چراغونی جشنمون، ستاره های كهكشون
به جای شمع میخوام برات غمهاتو آتیش بزنم
هرچی غم و غصه داری یك شبه آتیش بزنم
تو غمهاتو فوت بكنی منم ستاره بیارم
اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم
كهكشون و ستاره هاش، دریا و موج و ماهیاش
بیابونا و صحرا هاش، بارون و قطره قطره هاش
با هفت تا آسمون پر از گلای یاس ومیخک
بال فرشته ها و عشق و اشتیاق و پولک
عاشقتو یه قلب بی قرار و کوچک
فقط می خوان بهت بگن وروجک :

تولدت مبارک
.
.
.
ساجدم

یگانه منجی قلبم

ستاره ی زیبای آسمون قلبم

مروارید درخشان صدف قلبم

دنیای من

اگرچه کنارت نیستم

اما واسه یه امروز بیا گونه هامونو خیس نکنیم

چون روز آغاز توئه

تولد عشقمه

تولد ساجدمه

ساجدم پانزدهمین بهار زندگیت مبارک

مبارکه...

اینم بوس:

چپراستچپ

بدو بغلم لوس لوسیم:

دوست دارم

یکی یک دونه ی قلب عاشقم

بهزاد — 2010-12-18T04:57:42+01:00

برام تنها ترینی...

برام زیبا ترینی...

تو نگینی روی انگشتر قلبم...

کاش می شد توی دام چشمات اسیر شم...

کاش می شد منو ببینی که دارم برات می میرم...

نمی خوام دور از تو بمونم، آخه دیگه چیزی ندارم...

کاش می شد گلای عشقم یه گلستانی بسازند...

تا میون دشت گل ها در کنار تو بشینم...

کاش می شد چشمای پاکت ماه شبهای دلم بود، دیگه غصه ای نداشم چون که حالا تورو داشتم...

واسه ی داشتن چشمات، همه جونم آرزو شد...

واسه اون ناز نگاهت، به شكار شب و روزم،

بذار از عشقت بسوزم...

بذار تا همه بدونن که من با عشق تو زندم...

بذار تا همه بدونن که من بی تو میمیرم...

بذار تا همه بدونن واسه تو از جونم گذشتم...

بذار تا همه بدونن من عاشق مدعی نیستم...

بذار تا همه بدونن من عاشق ساجدم هستم...

ساجدم خیلی دوست دارم خیلی زیاد...

یا حسین شهید

بهزاد — 2010-12-14T13:01:45+01:00

از زمین تا آسمان آه است می دانی چرا؟

یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

بر سر هر نیزه خورشیدی ست یک ماه تمام

بر سر هر نیزه یک ماه است می دانی چرا؟

اشهد ان لا...شهادت اشهد ان لا ...شهید

محشر الله الله است می دانی چرا؟

یک بغل باران الله الصمد آورده ام

نوبهار قل هوالله است می دانی چرا؟

راه عقل ازآن طرف راه جنون از این طرف

راه اگر راه است این راه است می دانی چرا؟

از رگ گردن بیا بگذر که او نزدیک توست

فرصت دیدار کوتاه است می دانی چرا؟

از کجا معلوم شاید ناگهانت برگزید

انتخاب عشق ناگاه است می دانی چرا؟

از محرم دم به دم هر چند ماتم می چکد

باز اما بهترین ماه است می دانی چرا؟

چون خوبان همه قطره اند ودریاست حسین

مردم همه بنده اند ومولاست حسین

ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش

از بس که کرم دارد وآقاست حسین

ماه خون، روز خون و شهادت مظلومانه ی شهدای دشت کربلا را به همه ی شیعیان و دیوانگان آن حضرت تسلیت می گویم...

... یا حسین شهید ...

من یک جزیره بودم

بهزاد — 2010-10-19T12:18:48+01:00

من یک جزیره بودم،

تنها ولی صمیمی و گرم،

واسه عشق بازی موج ها،

قامتم به بستر نرم

تو یه عزیز دردونه بودی،

پیش چشم خیس موج ها،

یه نگین سبز خالص،

توی انگشتر دریا

تا که یک روز تو رسیدی،

توی قلبم پا گذاشتی...!!!

غصه های عاشقی را تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت،

دلم انگار زیرو رو شد،

برای داشتن عشقت،

همه جونم آرزو شد

تا نفس کشیدی انگار،

نفسم برید تو سینه،

ابر و باد و دریا گفتن،

حس عاشقی همینه

اومدی تو سرنوشتم،

بی بهونه پا گذاشتی،

وقتی قلب عاشق من پیش چشمای تو اومد،

اونو با دستای نازت تو سینه ات گذاشتی،

سوی روشنی فردا من و دل تنها نشستیم

چشم به راهت لب دریا

من و حست تنها نشستیم

کم کم حس نیازت پا گذاشت توی وجودم

خواستم بگم عاشقتم

دیدم از من عاشق تری

خواستم بگم دوست دارم

زودتر حرف دلم رو خوندی

دوستت دارم

چه قدر زیباست این جمله

چون حقیقت قلب منه

حقیقتی به زیبایی تو

پس مثل همیشه حقیقت قلبمو تقدیم تو می کنم با این که خیلی دورم ازت

دوستت دارم

خواهم زتو نویسم...

بهزاد — 2010-10-12T12:00:00+01:00

خواهم زتو نویسم

تو که مرحم هر دردمی ،اما دوریت بزرگترین دردم میشه

خواهم زتو نویسم

اما حسی در من پدیدار شده که دست و زبانم را می بندد

خواهم زتو نویسم

اما جملاتم تکه پارست و در حد قلب مهربان تو نیست

خواهم زتو نویسم

اما اشک های گرم و سوزان، دیدگانم را می بندد

خواهم زتو نویسم

حسی جلو دارم شده!

پس در دل آرزوی قربانی شدن در پیشگاه خاک پای تو را می کنم...

خواهم زتو نویسم

حس می کنم قلبم زسینه از تپش برون می آید

خواهم زتو نویسم

دستانم به لرزه می افتد و دستان گرم تورا می طلبد

خواهم زتو نویسم

چشمان خسته ام نگاه پر رمز و راز تو را می طلبد

خواهم زتو نویسم

قلب گرفته ام زمزمه می کند:

از تو ننویسم پس از که نویسم؟

برای تو نمیرم پس برای که بمیرم؟

خواهم زتو نویسم

وجود آشفته ام زمزمه می کند:

ساجده قابل توصیف نیست

او والا تر از آنست که بتوان ز او نوشت...

خواهم زتو نویسم

هستیم زمزمه می کند:

بگو دوستت دارم

چون زیبا ترین و بهترین عبارتیست در حد تو

پس بی هیچ مانعی ولی با قلب نا آرام

می نوسم:

دوستت دارم...

دوستت دارم

بهزاد — 2010-10-08T10:15:19+01:00

...دوستت دارم...

...تا همیشه…

...تا ابد…

...دوستت دارم...

...تا جنون…

...تا دیوانگی…

...دوستت دارم...

...تا گریه…

...تا بهانه…

...دوستت دارم...

...تا خاطره…

...تا مهربانی ...

...دوستت دارم...

...تا نوازش…

...تا بوسه…

...دوستت دارم...

...تا انتظار…

...تا تحمل…

...دوستت دارم...

...تا زخم…

...تا مردن…

...دوستت دارم...

...تا نابود شدن...

...تا سر حد جنون...

...دوستت دارم...

...تا امید…

...تا خیال…

...دوستت دارم...

...تا دوباره…

...تا دیدار…

...دوستت دارم...

...تا عشق…

که بهتر و بدتر از آن نمی شناسم

دلتنگی

بهزاد — 2010-10-04T11:57:00+01:00

حس تو را دارم

از تو سخن گفتن

برای تو گریستن

و به تو نگریستن

دلتنگم...

دلتنگم که چه عاجزانه افق های طلایی آرزوی نگاهت را با هزار تمنا جست و جو می کنم...

و قصه ی تلخ انتظار را در آسمان رویایی نگاهت در میان می گذارم...

نسیم اشکی که از سر شوق در نگاهت موج می زند بارانیست از عشق و دلتنگی...

برای باغ رویاهایم...

دلم چه بی قرار برای نگاه عاشقت می تپد

دلم چه عاشقانه به سویت پر می کشد

و چه عاشقانه قلب من دوری تورا نزدیکی می انگارد

دلم...

در دل شب های تاریک قلبم به جست و جوی روشنایی شمع وجودت می گردم

که بی تو گلبرگ های نازک وجودم را باد سرد خزان باز در هم فرو می ریزد و جوانه های نا شکفته ی امیدم با دوری تو می خشکد...

آخه دوری تا کی؟!

این سوالیست از ذل عاشق غریبم...

جوابش چیزی نیست جز سکوت چشمان آواره ی من!

با اینکه می دانم قلبم کوچکنر از آن است که ظرفیت یگانگی تورا داشته باشد...!

ولی باز در سکوت پر ز فریاد خود می گریم و می گویم:

با همین قلب کوچک...

با همین قلب ساده...

با همین قلب عاشق...

به وسعت تمام خوبی ها و سادگی هایت...

به وسعت تمام مهربانی هایت...

و به وسعت عشق زیبای تو...

دوستت دارم

تقدیم به آنکه خوب می داند درد مرا...!

انتظار

بهزاد — 2010-07-23T05:50:37+01:00

عاشقم

عاشق تو که بهترینی

تو که آرامش همه دردمی

تو که زندگیمو بهاری کردی

با تو از ناگفته ها نخواهم گفت چون نخواهم دست به دست دردم دهی

ولی از بزرگترین دردم آگاهی، نبودنت دردیست برایم سخت و دردناک، آن قدر که خیلی عاشقانه گفتنها چون تو برایم پنهان شده است.

دیوانه بودن برایم مثل شنا کردن در دریایییست پر ساحل سنگی و طوفانی که گاهی فقط موجها مرا به دیواره می کوبد...

در انتظارم عزیزم...

در انتظارم ببینم آخرین قطراتی که از چشمان زیبا و معصوم تو خواهم رفت چگونه خواهد بود...

و آیا اشک چشمان زیبای تو مرا دیوانه تر خواهد کرد یا عاشق تر می شوم

خیال چشمان زیبای تو عشق را در وجودم زنده کرد و امید به زندگی را در وجودم نهال زد

اما چه زندگی؟

زندگیی که شب و روزش یکیست و آرزویش سر آمدن انتظار

انتظار

ندانستم و ندانم چرا آنقدر انتظار صبرش زیاد است؟

ای بهترینم

بهزاد — 2010-07-13T07:37:30+01:00

ای که هر لحظه از زندگیم از چهره ات و از نگاهت عطر آگین می شود

و همچنین از فردای آینده امیدوارم می سازد

تو مونس و همدم دل تنهای من هستی

و تنها خوشبوترین گلی هستی که من انتخاب نمودم

بیا تا سختی دوریت را با در آغوش کشیدنت از یاد ببرم

ای دور افتاده ای که هیچ گه از قلب و یادم بیرون نمی روی

تا آخرین نفس دوستت دارم

آسمان شب من و تو

بهزاد — 2010-07-09T03:32:12+01:00

امشب از آسمان دیده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در سکوت سپید کاغذ ها

پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه ی تب آلودم

شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره می سوزد

عطش جاودان آتش ها

آری، آغاز، دوست داشتن است

گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

از سیاهی ها گذشتم

شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب بجای می ماند

عطر بوی گل یاس است

آه، بگذار گم شوم در تو

کس نیابد ز من نشانه ی من

روح سوزان آه مرطوبت

بتابد بر تن سرد من

آه بگذار زین دریچه ی باز

خفته در پرنیان رویاها

با پر روشنی سفر گیرم

بگذرم از حصار دنیاها

دانی از زندگی چه می خواهم؟

من تو باشم ، تو ، پای تا سر تو

زندگی گر هزار باره بود

بار دیگر تو، بار دیگر تو

آنچه در من نهفته دریاییست

کِی توان نهفتنم باشد

با تو زین سهمگین طوفانی

کاش یارای گفتنم باشد

بس که لبریزم از تو، می خواهم

بدوم در میان صحرا ها

سر بکوبم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج دریاها

بس که لبریزم از تو، می خواهم

چون غباری ز خود فرو ریزم

زیر پای تو سر نهم آرام

به سبک سایه ی تو آویزم

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

چرا نماد عاشق قلب تیر خورده است؟

بهزاد — 2010-07-03T04:42:36+01:00

در باور یونانیان باستان هر پدیده ای خدایی داشت. همه خدایان هم یک خدا یا پادشاه بزرگ داشتند که اسمش زئوس بود. یک شب به مناسبتی زئوس همه خدایان را به جشنی در معبد کوه المپ دعوت کرده بود.
دیوانگی و جنون هم خدایی داشت بنام مانیا. مانیا چون خودش خدای مجنون بود عقل سرجایی هم نداشت و بیش از حد شراب خورده بود و حسابی دیوانه تر و مجنون تر شده بود.
خدایان از هر دری سخنی می‌گفتند تا اینکه نوبت به آفریدیته که خدای عشق بود رسید. حرف‌های خدای عشق به مذاق خدای جنون خوش نیامد و این دیوانه عالم ناگهان تیری را در کمانش گذاشت و از آنسوی مجلس به سمت خدای عشق پرتاب کرد. تیر خدای جنون به چشم خدای عشق خورد و عشق را کور کرد و خدای عشق شکست خورد.
هیاهویی در مجلس در گرفت و خدایان خواستار مجازات خدای جنون شدند. زئوس خدای خدایان مدتی اندیشه کرد و بعد به عنوان مجازات این عمل، دستور داد که چون خدای دیوانگی چشم خدای عشق را کور کرده است، پس خودش هم باید تا ابد عصا کش و همراه خدای عشق شود. از آن زمان به بعد عشق هر کجا می‌خواهد برود جنون دستش را می‌گیرد و راهنمایی‌اش می‌کند و برای همین عشق کور می کند و پایانش شکست است.
به همین دلیل است که می‌گویند عشق کور است و عاشق دیوانه و مجنون می‌شود. پس تیر و قلب و نقش این دل تیر خورده ای که می‌بینید ریشه در اسطوره های یونان باستان دارد.
بعدها رومیان باستان آیین و اسطوره های یونانیان را پذیرفتند و تنها نام خدایانشان را عوض کردند. در افسانه‌های روم باستان زئوس را ژوپیتر، خدای جنون را ارا و خدای عشق را ونوس نامیدند.
در نتیجه به باور آنها ارای دیوانه چشم ونوس زیبا را کور کرد.
عشق واقعا جنون است اما اگر دو طرفه و واقعی باشد هرگز جنون به عشق تجاوز نمی کند. ولی عشق یکطرفه چون خدای جنون وارد عشق شده عاشق با تیری که در قلب خود دارد شکست خورده است.